De kunst van het combineren.
De kunst van het combineren.
50 jaar bedrijfsgeschiedenis aan een tafel. Een gesprek over de moed om te innoveren en de toekomst van het raam
Op een hoogte van 1.156 meter, in Ritten, boven Bolzano en slechts enkele kilometers van het Finstral hoofdkantoor verwijderd, ligt de Finstral verandafabriek in Klobenstein. De productie is voor een middag gestopt, in de fabriekshal staat een grote tafel: Zes leden van de familie Oberrauch, zeven gasten en twee interviewers nemen plaats aan deze tafel, om naar aanleiding van het 50-jarige jubileum van Finstral samen terug- en vooruit te kijken. Een bijzondere combinatie van mensen, die duidelijk maakt op welke manier de Zuid-Tiroolse onderneming steeds weer maatstaven in de raambouw zet: door de kunst van het intelligente samenspel. Dit komt niet op de laatste plaats tot uiting in de unieke materiële expertise. Kunststof, glas, aluminium, ForRes, hout - bij Finstral wordt bijna alles zelf geproduceerd, bewerkt en soeverein gecombineerd. Uitgaande van deze vijf materialen ontstaat er een gesprek over de moed om te innoveren, de geschiedenis van Finstral, persoonlijke herinneringen en de toekomst van het raam.

Oliver Herwig, Stefan Sippell

Laten we beginnen met kunststof. Geen enkel ander materiaal heeft de onderneming zo veel gevormd. Al 50 jaar lang is het de kern van ieder Finstral raam. Kunststof of: vanaf het begin het beste materiaalHans Oberrauch, u komt uit een houtbewerkersfamilie. In 1969 heeft u het eerste raam van kunststof geproduceerd. Wat heeft de overgang naar een nieuw materiaal voor u persoonlijk betekend?H. Oberrauch We hebben als meubelmakerij alles zelf gemaakt: Deuren, meubels en zelfs ook ramen. En zo wisten we dat hout zwakke punten heeft, zoals bijvoorbeeld dat het in de loop der tijd verweert. Het idee dat kunststof al deze problemen niet heeft,fascineerde mij.

U wilde dus problemen oplossen en heeft daarom iets nieuws uitgeprobeerd ...H. Oberrauch Ja, hoewel ik moet zeggen dat in de jaren ‘60 al ramen van kunststof geproduceerd werden. Die voldeden echter totaal niet aan de huidige kwaliteitskenmerken. Maar toen Hoechst en Dynamit Nobel nieuwe slagvaste kunststoffen - zoals bijvoorbeeld Hostalit Z of Trocal - op de markt brachten, heeft dat ons uiteindelijk over de streep getrokken en ons het vertrouwen gegeven om het met kunststof te proberen.

“Als meubelmaker wisten we dat hout zwakke punten heeft. Het idee dat kunststof al deze problemen niet heeft, fascineerde mij”.
Hans Oberrauch
De kunst van het combineren.
Hans Oberrauch, voorzitter van de raad van beheer, heeft Finstral in 1969 opgericht. Hij was het ook die de naam bedacht - afgeleid van het Italiaanse “finestra” en de zonnestraal, die door een raam valt. Bovendien had hij een zwak voor het Finse design, daarom beviel hem ook de eerste lettergreep “Fin”.
Had u vanaf het begin een visie voor ogen? En een bepaalde ondernemingsstrategie, om deze te bereiken?H. Oberrauch Onze strategie was eenvoudig: We wilden allereerst in de regio verkopen. In het midden van de jaren ‘70 ontstond de mogelijkheid om via dealers naar Duitsland te exporteren. Deze kans hebben we benut en toen zijn we ermee begonnen onze route uit te stippelen en deze consequent te volgen. Aan het begin waren er al enkele ideeën, bijvoorbeeld om een eigen profielextrusie op te bouwen. Dit plan hebben we weliswaar pas in 1980 geïmplementeerd, maar de zekerheid dat we het zelf moesten doen, hadden we al lang geleden.

Helmuth Seebacher, het is uw taak in de onderneming om nieuwe Finstral producten te ontwikkelen en te optimaliseren. Welke voordelen heeft kunststof in de raambouw?Seebacher Heel veel. Kunststof is duurzaam. Het kan uitstekend verwerkt worden. Het isoleert goed. Beslag kan goed bevestigd worden, wat ook zeer belangrijk is. En kunststof blijft lang kleurbestendig. Volgens mij is kunststof gewoon het beste materiaal voor een raam.

U bent al in 1982 bij Finstral gaan werken. Herinnert u zich nog welke sfeer er toen in de onderneming heerste?Seebacher We waren toen een relatief klein team, en er was een sterke verbondenheid, ook buiten de onderneming. We hebben de verjaardag van alle medewerkers gevierd, en 's avonds gingen we samen nog wat drinken. Het was een mooie maar intensieve periode. Nu is Finstral veel groter en heeft alleen in Unterinn al ongeveer 180 medewerkers. Nog altijd heerst er een geheel eigen Finstral spirit, maar de samenhorigheid manifesteert zich niet meer zo uitgesproken. Alleen al, omdat je elkaar niet zo vaak tegenkomt.

Meneer Oberrauch, hoe was het, moest u leren hoe u een ondernemingscultuur opbouwt?H. Oberrauch Nee, eigenlijk niet. In de meubelmakerij leerden we immers al van kleins af aan hoe je met mensen omgaat. We wilden altijd al correcte werkgevers, producenten, leveranciers en partners zijn. Dat is voor ons belangrijk.

Dat klinkt zo eenvoudig, wanneer u het zo zegt. Laten we het meteen maar eens aan één van de trouwste Finstral partners vragen. Marziale Bonasio, u was één van de eerste Finstral dealers in Italië. Hoe ontstond dat?Bonasio Ik werkte al 33 jaar met Finstral en de fantastische familie Oberrauch samen. Alles begon in de herfst van 1985. Ik had al ervaring in de raambranche opgedaan en besloten om zelfstandig ondernemer te worden. Omdat Finstral een goede reputatie had, wilde ik beslist deze ramen verkopen. Dus belde ik zo vaak naar Finstral totdat ik na een maand eindelijk een afspraak bij Hans Oberrauch kreeg. Op een regenachtige dag reed ik de bochtige straat bij Ritten naar boven. Na enige tijd twijfelde ik of ik op de goede weg zat. Dus stopte ik bij een telefooncel, belde Finstral op en vroeg aan de telefoniste: “Zit ik hier goed?”, en ze antwoordde: “Wanneer u denkt dat u verkeerd bent gereden, rij dan gewoon door, dan zit u goed.” En zie daar, ik arriveerde uiteindelijk. (Lacht.) In het kantoor van Hans Oberrauch legde ik hem mijn plannen voor. Hij heeft geen woord gezegd en alleen maar geluisterd. Dus praatte ik door, ook al werd ik langzamerhand wat onzeker. Pas aan het einde, na een lange pauze, zei hij: “Luister eens, ik geef u alle klantencontacten uit Milaan.” Ik lever u alle ramen die u wenst, en u betaalt mij, zodra u ze heeft gemonteerd. Hij schudde mij de hand en dat was het. Zo ontstond mijn onderneming “Thermolnfissi” Een ongelooflijk vertrouwen, hetgeen ik vandaag de dag nog altijd waardeer.

Italië heeft een eigen design-traditie, waarin kunststof een grote rol speelt. Waardoor raakte u destijds door Finstral overtuigd? Was het de kunststof?Bonasio Ja, maar ook het design. Ik was ervan onder de indruk, dat Finstral ramen optisch anders dan andere kunststofprofielen waren. Ze waren smal, de glaslatten afgeschuind en verzonken. Toen al hechtte Finstral grote waarde aan design.

Glas of: een kwestie van kwaliteitLuis Oberrauch, u bent de jongere broer van Hans Oberrauch. Was u ook betrokken bij de oprichting van Finstral?L. Oberrauch Toen Finstral werd opgericht, was ik 14 jaar oud en ging nog naar school. Maar in de zomervakanties werkte ik mee en kon ik op verschillende gebieden ervaring opdoen. Het werd mij al snel duidelijk dat ik bij de onderneming wilde gaan werken. Bovendien is Finstral in deze periode sterk gegroeid en kon extra ondersteuning ook goed gebruiken.

Finstral heeft al vroeg besloten om naast profielextrusie ook glas zelf te fabriceren. Hoe ontstond dat?L. Oberrauch In eerste instantie waren we blij om goede glasleveranciers te hebben. In het begin hadden we ook niet het kapitaal om zelf in de glasproductie te stappen. Maar op de een of andere manier ontstond het idee om een eigen glasproductie op te bouwen. We hadden ruimte genoeg, omdat we kort daarvoor de fabriek in Scurelle in Trentino gekocht hadden. We hebben toen intensief met het materiaal glas gewerkt en ons tot redelijk goede glasspecialisten ontwikkeld. De stap naar het glas was voor ons als raamfabrikant voor de hand liggend. Een eigen productie maakt een grotere vormgevingsvrijheid mogelijk en biedt natuurlijk ook logistieke voordelen.

Verwacht u bij het materiaal glas nog innovatieve vooruitgang?L. Oberrauch Oh ja, we hebben pas weer een grote sprong gemaakt: met drievoudig glas, dat evenveel licht doorlaat als tweevoudig glas. Dat bevindt zich al in ons assortiment. En ik geloof dat glas in de toekomst nog veel dynamischer wordt en zich aan iedere situatie zal aanpassen: Temperaturen, stralingen, transparantie enz. In het materiaal glas zit nog ongelooflijk veel potentieel.

U heeft de fabriek in Scurelle ter sprake gebracht. Een eigen glasproductie was toen een moedig besluit. Zeg eens eerlijk: Was u toen ook een beetje bang?L. Oberrauch Nee, dat kan ik mij niet herinneren. We waren er gewoon van overtuigd dat het zou werken.

“De eigen productie maakt een grotere vormgevingsvrijheid mogelijk en biedt logistieke voordelen”.
Luis Oberrauch
De kunst van het combineren.
Luis Oberrauch, jongere broer van Hans Oberrauch, vice-voorzitter van de raad van beheer. In 1976 ging hij voor de onderneming werken en hij is onder andere verantwoordelijk voor verkoop, inkoop en kwaliteitsmanagement.
De kunst van het combineren.
Joachim Oberrauch, zoon van Hans Oberrauch, lid van de raad van bestuur, is o.a. verantwoordelijk voor marketing en productontwikkeling.
De kunst van het combineren.
Florian Oberrauch, zoon van Luis Oberrauch, lid van de raad van bestuur, is verantwoordelijk voor productie en logistiek.
De kunst van het combineren.
Verena Oberrauch, dochter van Hans Oberrauch, lid van de raad van bestuur, is verantwoordelijk voor de verkoop in België en Zwitserland. Bovendien is ze verantwoordelijk voor de sector veranda's.
De kunst van het combineren.
Kristin Oberrauch, dochter van Luis Oberrauch, hoofd directe verkoop van Zuid-Tirol tot Verona, is sinds 2013 werkzaam bij Finstral.
Professor Sieberath, in uw biografie staat een mooie parallel met Hans Oberrauch, want u was ook eerst meubelmaker - en bent toen “raampaus” geworden, zoals men u tegenwoordig betitelt ...Sieberath Ja, mijn vader heeft houten ramen gemaakt, maar anders dan de familie Oberrauch is mijn vader bij het hout gebleven. Achteraf wel een verkeerde beslissing. Het was zeker veelbelovender geweest om met kunststof te werken. Maar daarnaast verbindt ook de geschiedenis ons met elkaar. Het Institut für Fenstertechnik werd in 1966 opgericht, slechts drie jaar voor Finstral. Ikzelf ben toen voor de eerste keer aan het eind van de jaren ‘90 bij Finstral in Ritten geweest, om met Hans Oberrauch over ISO 9000 als kwaliteitsmanagement van gedachten te wisselen. Meteen in het eerste gesprek heb ik geleerd dat men in Zuid-Tirol anders werkt dan in Duitsland. Men hecht veel meer waarde aan vertrouwen en het persoonlijke gevoel. Met andere woorden: Het heeft even geduurd. Na het derde gesprek zei meneer Oberrauch: “Ja, dat is een goede zaak. We willen ons inzetten voor kwaliteit.” Sindsdien werken we er samen aan, om de onderneming permanent verder te ontwikkelen en opverschillende gebieden te certificeren: van raamconstructie en montage tot aan managementkwaliteit.

Over het onderwerp constructie: een raam is de verbinding tussen glas en frame. Waar komt het bij deze verbinding vooral op aan?Sieberath Het beste glas is niets zonder een fatsoenlijk raam, dat het opneemt en draagt. Omgekeerd geldt precies hetzelfde. Het verbindingselement is de beglazing, dus het plaatsen van het glas in het raam. Daarbij kunnen een aantal technische fouten gemaakt worden ...

... en Finstral maakt er geen? Sieberath Theoretisch niet, want we hebben tenslotte vele jaren samen aan de ontwikkeling en het nakomen van de hoogste kwaliteitsnormen gewerkt. In de praktijk kan 100 procent kwaliteit natuurlijk niet worden gehaald.

Certificering als middel, om kwaliteit te garanderen, is in veel technologische branches gebruikelijk. Finstral is Europees kampioen certificering, geen enkele andere raamfabrikant kan ons bijhouden. Was het gesprek met Hans Oberrauch het startsein voor deze ontwikkeling?Sieberath Natuurlijk heeft het ift al voor mijn tijd producten van de firma Finstral getest. Maar Hans Oberrauch en ik hebben wel het startsein gegeven, om nieuwe maatstaven bij de certificering te zetten. In die tijd hebben we systematisch het hele bedrijf onder de loep genomen: constructie, inkoop, verkoop, logistiek. We hebben voor de eerste keer ook de bouwplaats bekeken - tot het unieke concept van dealercertificering. Daarmee zorgen we ervoor dat een goed product ook goed gemonteerd wordt. Dat is belangrijk, want bij meer dan de helft van alle gebreken die we vaststellen, komt het erop neer dat een goed product niet vakkundig wordt gemonteerd.

Terug naar het glas - de trend blijft bestaan: glazen oppervlakken worden steeds groter en ramen steeds filigraner ... waarom?Sieberath Heel eenvoudig: omdat het mogelijk is. Omdat glas een van de materialen is die onze ramen de afgelopen jaren het verst heeft gebracht. Wanneer u alleen al kijkt welke enorme verbetering van de isolatiewaarde er door de ontwikkeling van enkel glas naar meervoudig isolatieglas is ontstaan: Opeens zijn grote glazen oppervlakken en een goede isolatie samen heel goed mogelijk.

Thomas Pederiva Daar zou ik als planner graag iets over willen zeggen. Net als veel opdrachtgevers wensen we graag steeds grotere ramen met steeds kleinere frames, om nog meer licht in de ruimtes te krijgen. Dat gaat heel goed met kunststof en aluminium ramen, omdat de frames zeer smal kunnen worden vormgegeven. Finstral beheerst echter ook bijzondere technieken, die buitengewoon grote glazen oppervlakken tot zeven vierkante meter mogelijk maken. Op deze manier kan glas vandaag de dag als een extra wand opgezet worden, zonder veiligheidsrisico’s.

“We wensen steeds grotere ramen met steeds kleinere frames, om nog meer licht in de ruimtes te krijgen”.
Thomas Pederiva

Aluminium ofwel: het begin van modulair denkenJoachim Oberrauch, als zoon van Hans Oberrauch bent u opgegroeid in een firma die toentertijd al was gegroeid en zich verder uitbreidde. Hoe moet ik mij uw jeugd voorstellen? Heeft u niet met Lego gespeeld, maar met raamprofielen?J. Oberrauch (Lacht.) Nee, zo extreem was het niet, ik heb heerlijk met Lego gespeeld. Maar natuurlijk was Finstral overal aanwezig, ook omdat ik in Unterinn, direct naast het hoofdkantoor ben opgegroeid. Ik heb mijn vader vaak bij de productie geholpen, dat vond ik als kind al leuk.

Sinds 1985 gebruikt Finstral ook aluminium bedekkingen voor de ramen. Hoe en waarom ging aluminium een rol spelen?J. Oberrauch Aluminium is een interessant materiaal, dat veel voordelen biedt. Het is weerbestendig. Het kan goed gevormd worden. Het kan goed geverfd worden. Het heeft slechts één nadeel, tenminste in de raambouw: Het geleidt zeer goed. Als isolatiemateriaal is aluminium - in tegenstelling tot kunststof - dus niet geschikt. Waarom we dan toch aluminium voor ramen gebruiken? Omdat er steeds meer klanten waren die aan de buitenzijde een donker raam wensten. Maar donker geverfde kunststof warmt bij sterke zonnestraling op en kan vervormen. Aluminium daarentegen blijft ook bij zeer hoge temperaturen stabiel. En zo zijn we op het idee gekomen om aan de buitenzijde aluminium aan te brengen, dat we met honderd verschillende kleurtinten kunnen coaten. Deze aluminiumkleurlaag is absoluut hittebestendig. Eigenlijk is het een tweede huid, die men aan de buitenzijde aanbrengt. Een kunststof-aluminium-raam is, gezien vanuit de prijs-kwaliteitverhouding, het beste raam dat men tegenwoordig kan verkrijgen.

Gaat het in de eerste plaats om een aantrekkelijke verhouding tussen prijs en kwaliteit, of is het ook een esthetische ontwikkeling, die we ervaren?J. Oberrauch Ja, aluminium heeft als materiaal een eigen, zeer hoogwaardig imago. Het bezit ook een speciale haptiek en esthetiek, die door veel opdrachtgevers en architecten zeer wordt gewaardeerd. Daarom voeren we veel huizen met aluminium uit, intussen zowel aan de buiten- als aan de binnenzijde. In de kern van onze ramen zit echter altijd een kunststof profiel. Zo combineren we de voordelen van beide materialen: de esthetiek van aluminium en in het midden de isolatie en dichtheid van kunststof.

Was dat het begin van de moderne raambouw bij u - volgens het motto: we combineren gewoon het beste uit alle werelden?J. Oberrauch Ja, ook al benoemden we dat toen nog niet zo. Jaren later hebben we van dit idee een heel raamsysteem gemaakt, ons modulaire systeem FIN-Project. En toen ik in 2012 samen met Helmuth Seebacher bij de Rosenheimer raamdagen was, was er een lezing over innovaties: “Het modulaire raam”. We hebben er naar gekeken en ons verheugd, want we stonden op het punt FIN-Project op de markt te brengen.

H. Seebacher Tenslotte hadden we daar op de ontwikkelingsafdeling al jarenlang aan gewerkt. En waren toen precies op tijd klaar. (Lacht.)

J. Oberrauch En vandaag kunnen we zeggen dat het een heel goed idee was, dat we nog steeds aan het uitbouwen zijn. Aan de binnenzijde kunnen we intussen vier verschillende materialen aanbieden: Aluminium, glas, hout en ForRes. Deze grote vormgevingsvrijheid waarderen veeleisende klanten enorm.

L. Oberrauch Dat klopt. Een week geleden sprak ik met een echtpaar dat FIN-Project-ramen gekocht had. Ik ken die mensen al lang, en tot nu toe kwam een zogenoemd plastic raam nooit ter sprake. FIN-Project heeft hen echter toch op de een of andere manier overtuigd. De vrouw heeft mij drie kwartier lang enthousiast over haar nieuwe ramen verteld. Ze had in het begin zelfs slaapproblemen, omdat ze ineens het gewende straatlawaai niet meer hoorde. Gek. Ineens realiseerde ik mij iets: Deze klant hadden we ook met het allerbeste kunststof raam niet kunnen overtuigen. Maar door de uitgebreide materiaalkeuze krijgen we ineens toegang tot andere klantenkringen.

Bij Finstral zijn er theoretisch gezien 1.3 miljard raamvarianten. Kristin Oberrauch, hoe breng je deze nagenoeg eindeloze keuze bij de klant over?K. Oberrauch Natuurlijk kan men niet aan iedereen het gehele assortiment uitleggen. Dat zou te veel van de klanten vergen. En dat hoeft ook helemaal niet. Al bij het eerste gesprek begin je te filteren. Wat wil de klant en wat heeft hij nodig? Het gaat vooral om mensenkennis, om empathie. Iedere goede verkoper heeft beide nodig. Maar natuurlijk onderscheiden we ons in de markt door de enorme keuze aan mogelijkheden: We kunnen meer bieden, hebben meer productoplossingen. Architecten bijvoorbeeld moet men het modulaire systeem en de vormgevingsvrijheid nauwkeurig uitleggen, omdat ze gewoon veeleisender zijn en meer in detail treden.

Thomas Pederiva, u als planner knikte zojuist begripvol - wat verwacht u van een raamfabrikant aan service en kwaliteit?Pederiva Dat al mijn wensen zoveel mogelijk kunnen worden gecombineerd. En Finstral dekt met het modulaire systeem vrijwel alle eisen af: vloerprofielen, geringe drempels, geïntegreerde zonwering, esthetische materiaalcombinaties .... bouwtechnische aansluittekeningen tot aan montage met een stelraam. En ik waardeerde het zeer dat ik altijd een vaste aanspreekpartner voor alles had - dat zorgt vooral bij grote projecten voor een snelle en soepele afwikkeling.

Finstral verklaart ramen immers altijd in vier dimensies: Buiten, Midden, Binnen en Rondom. Vergemakkelijkt de didactiek van de zogenoemde Finstral Planner uw werk?Pederiva Het vier-vingers-principe van de Finstral Planner is ongebruikelijk. Maar het biedt een goede oriëntatie, omdat het consequent op alle producten wordt toegepast. En wanneer er een nieuw product bijkomt, begrijpt men dit direct in de juiste context. Dat is erg handig.

Welke ervaring heeft u met collega's, wanneer u over Finstral praat? Stuit u op bedenkingen ten opzichte van kunststof ramen?Pederiva In eerste instantie hebben we planners en ook opdrachtgevers de neiging materialen te gebruiken die puur esthetisch het beste bij het object passen. In tweede instantie tellen echter technische en kwalitatieve argumenten. Wanneer je deze in het gesprek naar voren brengt, beïnvloed je natuurlijk heel duidelijk de keuze. In het hotelwezen, waarin ik veel klanten heb, is bijvoorbeeld onderhoudsvriendelijkheid een belangrijk thema - en die is bij kunststof en aluminium veel beter dan bij houten ramen.

Bij de materialen kunststof en glas is Finstral autarkisch en produceert alles zelf. Hoe zit dat met aluminium?J. Oberrauch Volgens ons principe “alles uit één hand” zijn we inderdaad begonnen met de veredeling van aluminium en bouwen op dit moment in onze fabriek in Borgo in Trentino een eigen lakstraat die in 2019 in gebruik wordt genomen. De beslissing hiervoor hebben we weer om een goede reden genomen. Want ook bij aluminium is het belangrijk, dat we de controle over de kwaliteit hebben. Bovendien biedt een eigen lakstraat natuurlijk ook logistieke voordelen. en meer vormgevingsvrijheid. Bovendien hebben we het dan zelf in de hand, om ons intensief met aluminium oppervlakken bezig te houden.

ForRes ofwel: duurzaamheid en stelraamVerena Oberrauch, hoe bent u bij het bedrijf gekomen? Was het net zoals bij uw oom Luis of bij uw broer Joachim?V. Oberrauch (Lacht.) Achteraf gezien was het onvermijdelijk, ook al duurde het wat langer. Ik ben blij dat ik enige tijd ergens anders heb gewerkt. Maar op een zeker moment dacht ik: ik wil onderdeel van deze familiegeschiedenis zijn. En hoe langer ik erbij ben, des te enthousiaster ik word. Ik ervaar ook het dagelijks werken met de familie als groot geluk.

Iedere dag met mensen samenwerken met wie je verwant bent of die je van kinds af aan kent - dat zou velen afschrikken.V. Oberrauch Veel medewerkers kunnen mij inderdaad nog als klein kind herinneren - voor mij heeft het iets vertrouwds en moois. De onderneming is voor ons in zekere zin ook een deel van de familie. Ieder van ons is verantwoordelijk op zijn eigen gebied en is nauw betrokken bij alle processen. Tegelijkertijd zorgen we er heel bewust voor dat de hiërarchieën vlak blijven. Daarom hebben we bijvoorbeeld werkrondes voor alle grotere thema's in de onderneming. Dat zijn interdepartementale rondes met alle betrokken medewerkers en leidinggevenden. Daar bespreken we alles, stellen we elkaar vragen - zelfkritisch en zonder taboes. En dat is ook het kader waarin we gezamenlijke beslissingen nemen, zodat iedereen ze kan begrijpen en ondersteunen - zoals in een goede familie. Deze manier van omgaan met elkaar is voor ons vanzelfsprekend, maar nieuwe medewerkers of mensen van buitenaf spreken ons vaak op deze bijzondere Finstral cultuur aan.

“Op een zeker moment dacht ik: ik wil onderdeel van deze familiegeschiedenis zijn”.
Verena Oberrauch

F. Oberrauch Voor ons is het belangrijk, dat alle meningen op tafel komen en serieus gehoord worden. Zo komen we verder. Uiteindelijk dragen we allemaal gezamenlijk de verantwoordelijkheid voor de toekomst van de onderneming. Het is ons doel veeleisende klanten enthousiast te maken. Dat staat altijd op de eerste plaats.

Dat noemt men ook wel duurzame bedrijfsvoering. Komen we gelijk weer uit bij het begrip duurzaamheid. Sinds enkele jaren heeft u ForRes in het assortiment, een upcycling-materiaal gemaakt van rijstvliesjes en kunststofafval. Meneer Seebacher, wat dacht u, toen u van het idee hoorde, om met rijstvliesjes te gaan werken? Seebacher Oh ja, de rijstvliesjes - in eerste instantie was ik zeer verrast. Maar toen hebben we veel met het materiaal geëxperimenteerd. En toen ik voor de eerste keer een profiel van ForRes in mijn handen hield, dacht ik, dat zou voor veel toepassingen interessant kunnen zijn.

Wanneer u begint met experimenteren, gaat u dan stapsgewijs te werk of heeft u gelijk een hele grote visie in uw hoofd? Seebacher Bij compleet nieuwe ontwikkelingen gaan we altijd stapsgewijs te werk: uitproberen, verbeteren, verder ontwikkelen ... Op dit moment zetten we ForRes bij schuiframen en luiken en aan de binnenzijde van onze ramen in. Ik weet echter zeker dat we nog andere toepassingen zullen proberen en vinden.

Osvaldo Bona, u heeft alle materialen bij Finstral meegemaakt en gebruikt. Hoe wordt ForRes op de markt ontvangen?Bona Tot nu toe heb ik ForRes nog niet gebruikt. Bij nieuwe materialen en producten moet men altijd veel informatie geven. Maar zodra het gebruikt wordt, volgen anderen ook. Een voorbeeld: Ik werkte in 1995 voor het eerst samen met Finstral. Toen spraken we nog niet over kunststof, maar kleinerend over plastic. Na onze eerste gebouw in Brixen raakten de klanten steeds meer overtuigd. Eigenlijk zou je kunnen zeggen: Finstral en ik zijn erin geslaagd om het imago van kunststof in de hoofden van de mensen te veranderen.

H. Oberrauch Dat is waar, ook bij kunststof heeft het even geduurd, voordat de mensen vertrouwen in het materiaal hadden. Zo zal het bij ForRes ook gaan. De tijd daarvoor zal komen.

L. Oberrauch Het thema duurzaamheid beperken we overigens niet tot ForRes. We waren er al vroeg van overtuigd dat het belangrijk is om duurzaam te ondernemen, en zoeken continu naar verbeterpunten. Zoals professor Sieberath al aangaf, is onze hele onderneming ISO-gecertificeerd - ook op het gebied van energie- en milieumanagement - en wordt extern gecontroleerd. Een resultaat daarvan is de kunststof-recyclingmachine, waarin we al sinds 2011 het niet-gemengde profielafval uit de productie verwerken. Het wordt verkleind en dan voor de fabricage van nieuwe kunststofprofielen of zelfs ook van ForRes gebruikt.

Sieberath Dat is nog een voordeel van het modulaire principe. Want het terugwinnen van materialen kan natuurlijk alleen werken,wanneer ik ze probleemloos kan scheiden. Dat lukt bij Finstral goed - want zo eenvoudig als ik ze samengebracht heb, kan ik ze ook weer van elkaar scheiden. Bovendien kunnen klanten gericht bepaalde componenten laten vervangen en hoeven ze niet gelijk het complete raam te vernieuwen.

F. OberrauchIk geloof dat we in de toekomst op het gebied van duurzaamheid enorm zullen worden uitgedaagd. Want veeleisende klanten, zeker de jongere, willen weten hoe hun raam wordt geproduceerd. Hoeveel hulpbronnen, hoeveel gerecycleerd materiaal is er gebruikt? Dat moeten we nog meer doen en ook in de communicatie steeds transparanter worden.

“Veeleisende klanten, zeker de jongere, willen weten, hoe hun raam wordt geproduceerd”.
Florian Oberrauch

Meneer Bona, kunt u het vanuit uw ervaring als opdrachtgever daarmee eens zijn? Is duurzaamheid een thema bij u en uw klanten?Bona Enkele mensen laten zich zeer nauwkeurig over het onderwerp duurzaamheid informeren en hechten daar bij de bouw veel waarde aan. Maar duurzaamheid heeft niet alleen betrekking op materialen. Het gaat ook altijd om het verantwoorde gebruik van andere bronnen - zoals tijd en arbeidskracht. Mijn lievelingsvoorbeeld is het stelraam, een soort raam waarin aan het einde van de bouwfase snel en eenvoudig een raam geplaatst kan worden. In Italië en bij Finstral is deze montagemethode standaard, en ik zou nooit zonder stelraam bouwen. Duitsers kennen deze methode helemaal niet. Dat is voor mij een raadsel.

Misschien kunt u dit raadsel ophelderen, Professor Sieberath? Waarom doen Duitsers zo moeilijk over het stelraam?Sieberath Het stelraam is eigenlijk een fantastische oplossing, waar ook het ift al sinds de jaren ‘80 reclame voor maakt. Maar Duitse architecten voltooien vaak eerst de ruwbouw en overleggen dan welk raam ze willen gebruiken. Wanneer men een stelraam gebruikt, moet men daar iets eerder mee komen. Maar daarvoor verkrijgt men steeds kortere bouwfasen, wint men meer tijd voor het langdurig drogen van de gebouwen ... en beschermt u het raam tegen vuil en beschadiging! Verbazingwekkend hoe weinig architecten in Duitsland daarvoor kiezen.

Pederiva Uit Zuid-Tirools perspectief kan men zich daarover slechts verbazen: Bij ons gaat niets zonder stelraam.

Romina Ferrari, u verkoopt huisdeuren voor Finstral. Vermoedelijk ook met stelraam?Ferrari Ik verkoop ze weliswaar niet direct, maar tijdens mijn contact met particuliere klanten en architecten vertel ik altijd over het stelraam. Vandaag de dag is immers het kleinste krasje op het oppervlak een reden om een klacht in te dienen. En het stelraam draagt er toe bij zulke schade te voorkomen. De klant verwacht een perfect oppervlak, zowel bij deuren als bij ramen. En dan laat hij deze elementen met een grote hamer in de ruwbouw inbouwen en daarna komt ook nog de stukadoor. Dat is een onbegrijpelijke breuk in het kwaliteitsdenken.

Anders dan dhr. Seebacher maakt u pas een paar jaar deel van de Finstral-familie uit. Hoe was uw eerste indruk van de onderneming?Ferrari Ik werk sinds een jaar of vier voor Finstral, ken de onderneming echter al veel langer, omdat ik voorheen bij een dealer werkzaam was. Maar eigenlijk wilde ik altijd al direct voor Finstral werken. En ik was dan ook meteen na de eerste scholing superenthousiast, omdat Finstral veel beter en doordachter werkt dan anderen. Bijvoorbeeld de Finstral-Planner met het vier-vinger-principe “Buiten, Midden, Binnen, Rondom”- dat is duidelijk en overzichtelijk. Dat brengt veel verlichting in het contact met klanten, omdat de enorme vormgevingsvrijheid eenvoudig kan worden uitgelegd.

Wanneer u vanuit het oogpunt van een medewerkster in een zin zou moeten samenvatten wat voor u het bijzondere aan Finstral is ...?Ferrari De onderneming geeft veel, maar schenkt niets. Maar wanneer men zich inzet, het daadwerkelijk wil, dan kan men als medewerker bij Finstral groeien en groot worden.

Hout ofwel: verleden treft toekomst Florian Oberrauch, intussen biedt Finstral ook echt hout als variant voor de binnenzijde van ramen aan. En wel met een eigen houtverwerking in Oppeano. Keert u daarmee in zekere zin terug naar de roots? Tenslotte had uw grootvader een meubelmakerij.F. Oberrauch Ik geloof dat we in de Finstral geschiedenis niet een hoofdstuk teruggaan, maar veel meer een nieuw hoofdstuk openen. Dhr. Pederiva zei het straks al, er zijn juist klanten die zich niet van hout laten afbrengen, die waarderen deze unieke haptiek en optiek. En precies dat kunnen we nu aanbieden. Nieuw is, dat we het hout sinds kort in een eigen fabriek zelf snijden en bewerken. Het was niet eenvoudig om deze vakkundigheid op te bouwen, omdat het materiaal hout relatief veeleisend is: Het is natuurlijk gegroeid - en vertoont daarom ook onregelmatigheden. Maar we werden aangetrokken door het idee om glas, hout, kunststof en aluminium te combineren. Ik zou zeggen, we optimaliseren het raam door deze verscheidenheid aan materialen tot het meest innovatieve dat momenteel op de markt verkrijgbaar is.

Stefanie Winter, als dealer heeft u iedere dag contact met klanten. Is hout nog steeds een geliefd materiaal?Winter Er wordt altijd naar hout gevraagd. Maar klassieke houten ramen zijn zeer massief, wat dan weer minder goed overkomt. Wat bovendien afschrikt: dat hout aan de buitenzijde veel onderhoud vereist. Finstral daarentegen combineert een zeer slanke raamoptiek met een massief houten afdekking - maar alleen aan de binnenzijde, dus daar, waar het hout geen onderhoud nodig heeft en vrijwel eeuwig meegaat, omdat het beschermd wordt. Zo kan ik alle klantenwensen tegelijk vervullen.

Hoe overtuigt u uw klanten van deze voordelen? Hoe belangrijk is de presentatie bij het eerste gesprek?Winter Heel belangrijk. Bij ons in de regio zijn er veel fabrikanten van kunststof ramen. We moeten ons natuurlijk duidelijk onderscheiden, in de eerste plaats door de kwaliteit. We bieden een goed product, een goede service en een gecertificeerde montage. Een gesprek met de klant duurt bij ons gemiddeld anderhalf tot tweeënhalf uur. Perfect hiervoor zijn de toonbanken, die sinds een paar jaar bij Finstral worden gebruikt. Ook hier geldt weer het vier-vinger-principe “Buiten, Midden, Binnen en Rondom”. Dat heeft geen enkele andere raamfabrikant. Wanneer je klanten zo gestructureerd door de vele mogelijkheden leidt, hebben ze vaak echt plezier bij het uitzoeken van ramen. Dat is de perfecte didactiek voor een perfect product.

Hoe gaat het verder in de raambouw? Zijn er nieuwe ideeën, nieuwe materialen?Sieberath In de raambouw zullen er altijd nieuwe ontwikkelingen zijn: In de metaalsector probeert men de zwakke punten van aluminium - zoals lineaire uitzetting en warmtegeleidingsvermogen - door nieuwe technieken te verbeteren. In Rosenheim werken we intensief aan de ontsluiting van hout, om hout en cellulose bij de profielextrusie direct aan de kunststof te kunnen toevoegen. In de kunststofsector gaat het om de vervanging door hernieuwbare grondstoffen. Over zulke onderwerpen moeten de ondernemers van de toekomst vandaag al nadenken.

F. Oberrauch Om zuinig met hulpbronnen om te gaan, onderzoeken we nu of we FIN-Project niet compleet van recycleerbare materialen kunnen maken. Bij kunststof doen we dat ook al. Aluminium kan eigenlijk ook uitstekend gerecycleerd worden. En met de hernieuwbare grondstof hout gaan we nu al zeer zuinig om.

De ondernemers van de Finstral toekomst zitten aan tafel: want de tweede Oberrauch-generatie leidt de onderneming naar de toekomst. Wat wilt u beslist behouden? En wat zijn gebieden waarin u nieuwe accenten wilt plaatsen?V. Oberrauch Behouden willen we in ieder geval de onbevangenheid die de oudere generatie karakteriseert, en de moed, om iets nieuws te proberen. Wat willen we veranderen? Er horen meer vrouwen op verantwoordelijke posities! Vrouwen geven eenvoudigweg op een andere manier vorm aan de bedrijfscultuur dan mannen. Daarom vind ik het fijn dat er bij onze ontmoeting vandaag al enkele vrouwen aan de tafel zitten, die een rol vervullen, die tot nu toe gewoonlijk door mannen werd bezet.

K. Oberrauch In ieder geval zullen we onze innovatieve geest behouden. We pretenderen immers de beste ramen te produceren en de meeste innovaties op de markt te hebben. Daarvoor moeten we ook grotere investeringen doen. Hier kunnen we een voorbeeld aan onze vader nemen: niet te lang aarzelen en op het juiste moment de stap naar voren maken. Natuurlijk bestaan er binnen de onderneming ook vastgeroeste gewoontes, die we achter ons moeten laten. Maar over het algemeen heerst hier een goede geest.

„In ieder geval zullen wij onze innovatiegeest behouden.“
Kristin Oberrauch

Tot slot moet iedereen aan tafel een laatste vraag beantwoorden: hun lievelingsmateriaal van dit moment. De beslissing valt de meesten zwaar, maar uiteindelijk resulteert het in de volgende lijst: Voor glas kiezen Luis, Kristin en Florian Oberrauch en Osvaldo Bona. Voor kunststof kiezen Helmuth Seebacher, Joachim Oberrauch, Romina Ferrari en Marziale Bonasio. Thomas Pederiva, Stefanie Winter en Verena Oberrauch kiezen voor aluminium. En de uit een meubelmakers gezin stammende Professor Ulrich Sieberath kiest hout. Alleen Finstral oprichter Hans Oberrauch houdt voet bij stuk en wil zich eenvoudigweg niet vastpinnen. Ook wanneer de anderen protesteren, voor hem wordt een uitzondering gemaakt ...H. Oberrauch Mijn favoriet is de combinatie. Buiten het aluminium voor de weerbestendigheid en de talrijke kleuren. In het midden kunststof voor de isolatie en de schroefweerstand. En binnen kan men kiezen, kunststof, aluminium, ForRes, hout, glas, wat men wil. Intussen hebben we een patent gekregen op ons modulaire raamsysteem FIN-Project. En het verheugt mij, wanneer iedereen er overtuigd van is dat het mooi en goed is.
De kunst van het combineren.
Helmuth Seebacher werkt al meer dan 35 jaar voor Finstral en als hoofd systeemtechniek brengt hij de meeste innovaties op gang.
De kunst van het combineren.
Marziale Bonasio, eigenaar van de firma Thermo- Infissi, was een van de eerste Italiaanse Finstral dealers.
De kunst van het combineren.
Prof. Ulrich Sieberath, sinds 2004 Hoofd van het Institut für Fenstertechnik Rosenheim. Het ift is het toonaangevende test-, onderzoeks,- en certificatieorgaan in de raamindustrieën werkt al meer dan 30 jaar nauw samen met Finstral, om altijd weer nieuwe kwaliteitsnormen vast te stellen.
De kunst van het combineren.
Thomas Pederiva, Planstudio Pederiva, plant en bouwt in Zuid-Tirol talrijke hotels. Hij waardeert de designtaal en talrijke vormgevingsmogelijkheden van Finstral ramen.
De kunst van het combineren.
Osvaldo Bona, Bona Immobilien, bouwt sinds de jaren ‘90 woningen en kantoren in Eisacktal. Overtuigend altijd met Finstral.
De kunst van het combineren.
Romina Ferrari, Finstral medewerkster, is in de buitendienst verantwoordelijk voor huisdeuren.
De kunst van het combineren.
Stefanie Winter, Fenster Stempfle, Finstral dealer uit Rosenberg/Aalen in Baden-Württemberg. Haar vader is in 1989 met de verkoop van Finstral ramen begonnen.
Nog niet genoeg?
Meer interessante dingen om te lezen vindt u hier.
Wij leven ramen.
Wij leven ramen.
Wij leven ramen.
Een film \ portret van het 50 jaar jubileum van Finstral.
Glas treft raam.
Glas treft raam.
Parijs komt naar Gochsheim. Fabrice Didier van Saint-Gobain bezoekt de Finstral-glasfabriek in Neder-Franken.