Händlerlinks
In dialoog met de locatie.
Hoe denkt, bouwt en ontwerpt het Brusselse architectenbureau URA? Een gesprek met Yves Malysse en Kiki Verbeeck.
In dialoog met de locatie.
“We zijn continu bezig onszelf te vernieuwen en onze architectuur te laten evolueren.” Aan het woord zijn Yves Malysse en Kiki Verbeeck van het Brusselse architectuurbureau URA. Na hun studies architectuur aan het Sint-Lucasinstituut in Gent werkten ze allebei voor internationaal gelauwerde architectuurbureaus zoals die van MVRDV en OMA in Rotterdam of uapS en Labfac in Parijs. Eenmaal terug in België richtten ze URA op in samenwerking met Joost Verstraete. “Het bureau is organisch gegroeid vanuit onze studentenperiode.” Vertelt Kiki Verbeeck. “We waren hongerig en ook altijd met architectuur bezig en het was dus evident om aan een wedstrijd mee te doen. En die wonnen we nog ook! Dat is niet vanzelfsprekend voor zo’n jong bureau. Dankzij deze kans konden we andere publieke projecten maken en ons bureau uitbouwen.”

Ook de bureaustructuur bleef evolueren toen in 2010 Joost Verstraete het bureau verliet. “In deze nieuwe configuratie zijn we misschien nog intensiever bezig met architectuur. En ongetwijfeld is op dat moment het sculpturale element in ons werk geslopen.” Een goed voorbeeld hiervan is het collectieve woningbouwproject Het Wisselspoor dat vandaag in Leuven gebouwd wordt. De ziggurat-vormige toren werd zo zorgvuldig geboetseerd dat niet alleen het programma er perfect in past, maar ook de binnenkoer genoeg licht krijgt en het plein errond een ankerpunt krijgt. Ook de Jeugdherberg in Kortrijk groeide vanuit een gebeeldhouwde vorm en de ambitie een herkenningspunt te scheppen in de stad. Bij beide projecten bezit het resultaat een zekere monumentaliteit. “De aanleiding hiervoor”, aldus Yves Malysse, “was echter de zoektocht naar identiteit, en niet naar het monumentale. We gebruiken nooit een vorm om de vorm. Formalisme interesseert ons niet.”

Het oeuvre van URA wordt dan ook gekenmerkt door vele publieke projecten met niet alleen een vormelijke maar ook een doorvoelde sociale insteek. Zo bouwden ze een revalidatiecentrum voor kinderen in Ninove waar geborgenheid en sociale interactie letterlijk centraal staan dankzij een forse trap die een ontmoetingsplek wordt. Of het pas opgeleverde gemeenschapscentrum in Etterbeek als een reeks kleine ingrepen – een crèche, sociale woningen, een spelletjesbibliotheek – die de buurt opmerkelijk meer kwaliteit verleent. URA verheft zelfs wachten tot een plezier in de geplooide stalen bushokjes van het busstation van Brugge. Geen wonder dat het werk van URA internationaal wordt geprezen. Vandaag staan hun projecten tentoon in Bozar in Brussel in de vorm van maquettes, films en échte beeldhouwwerken.

URA – in de naam van jullie bureau verwijzen jullie naar de eerste stad “Ur”. In jullie werk hebben jullie het over de “oervorm”. Waarom?
Yves Malysse en Kiki Verbeeck: Architectuur is voor ons een manier om ons het programma van een project eigen te maken en om te zetten naar ruimte. Tegelijkertijd willen we een volumetrie ontwikkelen vanuit een soort ‘oervorm’ en die inpassen in de context van het project. Die ruimtelijke context is erg belangrijk voor ons. We analyseren de site en zijn omgeving ter plekke met een kritische, analytische blik. Het gebouw dat wij aan de omgeving toevoegen moet een meerwaarde zijn en de tand des tijds kunnen doorstaan.

Welke betekenis heeft een gevel in jullie ontwerp?
Voor ons betekent een gevel ontwerpen de dialoog aangaan met de plek, het verhaal vertellen van binnenuit en een eerste blik gunnen op wat erachter verstopt ligt. Het woonzorgcentrum in Kortrijk heeft waarschijnlijk de meest gelaagde gevel binnen ons werk. Die gelaagdheid verwijst naar de complexiteit van de plek waar veel verschillende elementen samenkomen: de typologie van het oude klooster, de densiteit van het programma, de schaal van de buurt, en die van de stad. Al die verschillende verhalen hebben we willen materialiseren in de gevel. We zetten heel bewust in op dat materiaalgebruik zodat een gebouw ontstaat met een gezicht en een karakter. Het laatste wat we willen is neutraliteit uitstralen. Ons gaat het, opnieuw, om het creëren van identiteit, zowel voor het gebouw zelf als voor de plek en de buurt.
In dialoog met de locatie.
Woon- en Zorgcentrum Sint-Vincentius, Kortrijk (2017, URA) De uitgangssituatie? Een parkeerterrein en een verouderd ziekenhuis dienden te worden omgebouwd tot een zorgcentrum. De voordelen? Een compact perceel in de directe omgeving van het park van het Begijnhof (UNESCO-werelderfgoed). URA maakte gebruik van het potentieel en organiseerde de nieuwe gebouwen rond twee binnenplaatsen, zodat elke kamer nu uitkijkt op het groen. © Filip Dujardin
In dialoog met de locatie.
Jeugdherberg, Kortrijk (2015, URA in samenwerking met Snoeck Partners) Het patrimonium van een kerk en pastorie werd uitgebreid met een hedendaagse monolithische constructie en aangevuld met een nieuwbouw van gelijkaardige omvang. Het resultaat was een moderne jeugdherberg met 2.370 vierkante meter benutbare oppervlakte. © Filip Dujardin
In dialoog met de locatie.
Busstation, Brugge (2017, URA) Zes paviljoens van massieve, lichtblauw geschilderde staalplaten: het nieuwe busstation voor het geklasseerde stationsgebouw in art-decostijl geeft het plein een nieuwe identiteit. De geplooide stalen,bushokjes variëren in hoogte en wekken zo de indruk van een voortdurende beweging. © Filip Dujardin
In dialoog met de locatie.
Revalidatiecentrum voor kinderen, Ninove (2013, URA) "Een open en transparant gebouw voor een dynamisch programma (...)." Zo omschrijven de architecten van URA het ambulante revalidatiecentrum. De geklasseerde neoclassicistische gevel mocht niet worden gewijzigd, maar toch is het nu mogelijk om vanaf de straatkant een blik te werpen op de binnentuin. © Filip Dujardin
Pragmatisch of poëtisch? Beide!
Hoe dit kan? Daarover sprak Lisa De Visscher, hoofdredactrice van architectuurtijdschrift A+, met zes Belgische architectenbureaus.
Ode aan de normaliteit.
Ode aan de normaliteit.
Ode aan de normaliteit.
Al jaren weet het Belgische architectuurwereldje te bekoren met poëtische gebouwen voor het dagelijkse leven. Toeval of houding?
Beperking als kans.
Beperking als kans.
Hoe denkt, bouwt en ontwerpt het Brusselse architectenbureau AHA? Een gesprek met Aurélie Hachez.
Professionele bescheidenheid.
Professionele bescheidenheid.
Hoe denken, bouwen en ontwerpen de Gentse architecten van Dierendonckblancke? Een gesprek met Alexander Dierendonck en Isabelle Blancke.
Doelgerichte schoonheid.
Doelgerichte schoonheid.
Doelgerichte schoonheid.
Hoe denkt, bouwt en ontwerpt FELT architecture & design uit Gent? Een gesprek met Jasper Stevens en Karel Verstraeten.
Gedroomde realiteit.
Gedroomde realiteit.
Hoe denkt, bouwt en ontwerpt het bureau architecten jan de vylder inge vinck uit Brussel? Een gesprek met Jan De Vylder en Inge Vinck.